Η ιστορία είναι σίγουρο ότι δεν θα με αναφέρει ποτέ, ούτε ως απλό «σταθμάρχη», πόσο μάλλον ως ιστορικό «σταθμάρχη» ραδιοφώνου. Παρ’ όλα αυτά, κάτι έκανα κι εγώ «εκεί» τότε.
Η ιστορία αρχίζει το 1974. Δεν ξέρω αν βρέθηκα εγώ μπροστά σε ένα μικρόφωνο ή αν βρέθηκε εκείνο μπροστά μου, αλλά ήταν έρωτας κεραυνοβόλος. Τεράστιος. Ασταμάτητος. Και κρατάει μέχρι σήμερα.
Μαζί με δύο φίλους εκείνα τα χρόνια, τον «S» Emerson και τον «G» Palmer, εγώ – ο Hippy Superstar – πάντα σε κάποια ταράτσα, κάναμε μαραθώνιες εκπομπές με βάρδιες, γιατί όλο και κάτι καραδοκούσε. Οι συνεργάτες μου ήταν εξαιρετικοί γνώστες της ελληνικής μουσικής, ενώ εγώ της ξένης, ιδιαίτερα της Rock. Ο μόνος Έλληνας τραγουδιστής που λάτρευα και λατρεύω ακόμη ήταν ο Πρίγκιπας Τόλης. Τι να κάνουμε… βίτσια είναι αυτά.
Στη συνέχεια βρέθηκα στην Ιταλία. Θα μπορούσα άραγε να μείνω μακριά από τον έρωτά μου; Το μικρόφωνο. Εκεί ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο: τα FM, και μάλιστα επαγγελματικά. Έκανα εκπομπή κάθε Πέμπτη με ελληνικά τραγούδια για τους Έλληνες φοιτητές, ενώ σε έναν άλλο σταθμό παρουσίαζα Rock εκπομπές. Όχι τυχαία, ο σταθμός λεγόταν Rock FM.
Όταν βρισκόμουν στην Ελλάδα, με τα φιλαράκια συνεχίζαμε τις εκπομπές μας. Και συναντιόμουν συχνά με τον μεγάλο «Ν» Santana, maître των μεσαίων. Μια όμορφη λεπτομέρεια: όλα αυτά γίνονταν με ένα λαμπάτο μηχάνημα, με οδήγηση τρανζίστορ, που είχε φτιάξει ένας φίλος Ιταλός, ο Giancarlo. Made in Italy… τι να λέμε τώρα. Το οποίο τελικά κατέληξε σε… άπονα χέρια.
Τα χρόνια πέρασαν και κάποιοι μετακινήθηκαν στα FM. Εμένα δεν με ενδιέφερε αν ήταν μεσαία ή FM, ούτε είχα ιδιαίτερη γνώση της τεχνολογίας. Το μόνο που με ένοιαζε ήταν το ραδιόφωνο.
Όταν οι συχνότητες γέμισαν από επαγγελματικούς σταθμούς, δεν υπήρχε πλέον χώρος για τους πραγματικά αγνούς φίλους του ραδιοφώνου.
Συνέχισα την πορεία μου στα FM, στους πιο οργανωμένους – ας τους πούμε επαγγελματικούς – σταθμούς. Ανάμεσά τους ο Superstar FM και ο Hit FM, από τα θεμέλιά του, το Ράδιο Αιγαίο.
Εκεί ήρθε και η πρώτη σοβαρή επαφή με τα ελληνικά τραγούδια, τα «ροκάκια» όπως τα λέγαμε τότε, με μεγάλη ακροαματικότητα. Παράλληλα παρουσίαζα τη βραδινή εκπομπή «Obsession Club», με άμεση επαφή με τους ακροατές.
Ακολούθησε ο Alpha FM με ξένα τραγούδια. Μέχρι τότε, η μόνη εκπομπή που είχα κάνει στα ελληνικά ήταν με ροκ κομμάτια. Στον Alpha FM περνούσαν πολλοί τραγουδιστές. Κάποια στιγμή βρέθηκε εκεί ο Σπύρος Σπυράκος, τότε στα πάνω του, και έδωσε την ιδέα να με περάσουν στα ελληνικά. Και όχι απλώς ελληνικά… ελληνικά λαϊκά.
Έτσι βρέθηκα και στον Radio Greece, με μπαλάντες στον Alpha και λαϊκά στον Greece. Στη συνέχεια, στην όμορφη Καβάλα, στο Radio Kavala και στο Ράδιο 5.
Πάντα θα είμαι εραστής του ραδιοφώνου από την πλευρά της παρουσίασης. Ειδικά εκείνα τα χρόνια, το ραδιόφωνο ήταν χώρος έκφρασης, ανακάλυψης και επικοινωνίας.
Οι εποχές άλλαξαν. Το ραδιόφωνο επαγγελματικοποιήθηκε, αλλά το πάθος για την παρουσίαση και για τη μουσική που αγαπώ παραμένει ζωντανό και αυθεντικό.
Κάθε σταθμός, κάθε εκπομπή, άφησαν το αποτύπωμά τους. Γιατί η ιστορία του ραδιοφώνου δεν γράφεται μόνο από συχνότητες και ονόματα, αλλά από ανθρώπους που το έζησαν ως τρόπο ζωής.
Το RadioWave δεν ξεκίνησε για να ακολουθήσει. Ξεκίνησε για να συνεχίσει. Ένα ραδιόφωνο με ψυχή. Όπως τότε.